چنين گفت زرتشت ، مهمترين اثر فريدريش نيچه فيلسوف و شاعر آلماني مي‌باشد که آن را طي سال‌هاي 1883 تا 1885 نوشته است. اين کتاب حاوي نظرياتي چون ابرانسان، مرگ خدا و بازگشت جاودانه است. زردشت پس از ده سال عزلت در کوه‌هاي آلپ احساس مي‌کند که مي‌خواهد شهد خرد خويش را به انسان‌ها بچشاند، پس به شهر فرود مي‌آيد؛ اما مردم به صداي برخاسته از الهام گوش نمي‌دهند، زيرا جز به کف زدن براي بندبازي‌هاي يک بندباز توجه ندارند و به سخنان او که آن‌ها را نمي‌فهمند مي‌خندند. پس زردشت بايد حواريوني براي خود برگزيند که بتواند «گفتارهاي» خويش را که تحقير آرمان‌هاي کهن است و به سبک کتاب‌هاي مقدس کهن چون اوستا و انجيل مي‌باشد، خطاب به آن‌ها بيان کند. نخستين گفتار تمثيلي است با عنوان «سه دگرديسي» که در آن مي‌توان چگونگي تحول روح انساني را درک کرد، از اطاعت که با نماد شتر نشان داده مي‌شود گرفته تا نفي شديد که با نماد شير مجسم مي‌شود، و تصديق محض که کودک تجسم آن است. در گفتارهاي بعدي به موضوعات بسيار متنوعي پرداخته مي‌شود: نويسنده با ضعف نفس آدم‌هاي کم‌مايه‌اي که به رخوت آرام اخلاق پناه مي‌برند؛ با متافيزيک، که جهان را با موعظه تجريد بي‌اعتبار مي‌کند؛ با جمود کتابي فرهنگي که بيش از حد در خود فرورفته است؛ با رياضت‌کشي که انسان را به فکر مرگ مي‌اندازد؛ با کيش دولت‌پرستي که انسان‌ها را با تبديل آن‌ها به بردگان دستگاهي غيرشخصي خفه مي‌کند؛ و سرانجام با ابتذال انديشه به مبارزه برمي‌خيزد. گفتارهاي ديگر برعکس حاوي تصديقاتي تهييج‌کننده‌است: يکي جنگ را به مثابه محرک انرژي انسان‌ها مي‌ستايد؛ ديگري در دوگانگي شخصيت که ثمره عزلت و تأمل است زيباترين صورت دوستي را مشاهده مي‌کند؛ ديگري در مقابل ارزش‌هاي مجرد، ارزش زندگي را مي‌نشاند که غايت خود را در خود دارد؛ و سرانجام در آخرين گفتار، آن سخاوتمندي وافر فضيلت سالم را که دوست دارد به خود ببخشد تعليم مي‌دهد.

ربات درخواست فیلم وثبت اگهی شما در سایت